บทที่1

บทที่ 1

บทนำ

1.ความสำคัญและที่มาของปัญหา

การสื่อสารมีความสำคัญต่อมนุษย์ทุกคน โดยมนุษย์จะทำการสื่อสารตลอดเวลาเพื่อถ่ายทอด แลกเปลี่ยนความคิด ความรู้สึก ความต้องการ ตลอดจนแสวงหาข้อมูลข่าวสารประกอบการตัดสินใจ หรือเพื่อแก้ไขปัญหาต่างๆ ที่เกิดขึ้น มนุษย์เป็น “สัตว์การเมือง” และเป็นสิ่งมีชีวิตเดียวที่มีความสามารถทางภาษา อริสโตเติล กล่าวถึงความสัมพันธ์ระหว่างการสื่อสารกับการเมืองในหนังสือเรื่อง “Politics and the Art of Rhetoric” การสื่อสารถือว่าเป็นศาสตร์ต่างๆ โดยเฉพาะทางการเมืองที่จำเป็นต้องใช้การสื่อสารเป็นสื่อในการถ่ายทอดนโยบายจากรัฐไปสู่ประชาชน และนักการเมืองจำเป็นต้องเป็นนักพูดที่ดีสามารถโน้มน้าวใจผู้ฟังให้ตัดสินใจเลือกตนเอง การเมืองเป็นศาสตร์ที่เน้นเรื่องการสื่อสารโดยเฉพาะการสื่อสารเพื่อการโน้มน้าวใจดังนั้นจึงเป็นเรื่องยากที่จะแยกการเมืองกับการสื่อสารออกจากกัน เสถียรเชยประทับ(2540:6)กล่าวว่า ทุกสิ่งทุกอย่างในทางการเมือง คือ การสื่อสาร และหน้าที่ที่กระทำทั้งหมดในระบบทางการเมือง เช่น การกล่อมเกลาทางการเมือง(Political Socialization) การเลือกสรรบุคคลทางการเมือง(Political Recruitment) การรวมผลประโยชน์(Interest Aggregation) การแสดงผลประโยชน์ชัดเจน(Interest Articulation) การวางกฎการใช้กฎต้องกระทำโดยวิธีการสื่อสารผู้นำกลุ่มผลประโยชน์ผู้แทนราษฎร และผู้นำพรรคการเมืองทำหน้าที่แสดงผลประโยชน์และรวมผลประโยชน์ของตนโดยการสื่อสารความต้องการและข้อเสนอแนะด้านนโยบาย นักการเมืองท้องถิ่นมีความสำคัญต่อการพัฒนาชุมชนไม่ว่าจะเป็นทางด้านสังคมเศรษฐกิจ อาชีพ สาธารณสุข และการเมือง

  ดังที่ชูศักดิ์ ชูช่วย(2533:52)ได้กล่าวถึงบทบาทและหน้าที่ของผู้นำชุมชนว่า “ผู้นำท้องถิ่นเป็นบุคคลสำคัญกลุ่มหนึ่งที่จะเป็นผู้นำในการพัฒนาชุมชนทั้งนี้เป็นเพราะผู้นำท้องถิ่นเป็นบุคคลที่เกี่ยวข้องและใกล้ชิดกับประชาชนจึงสามารถเข้าใจสภาพชุมชนได้อย่างแท้จริง มีบทบาทหน้าที่ในการพัฒนาชุมชนอย่างต่อเนื่อง” การสื่อสารของผู้นำท้องถิ่นมีความสำคัญต่อการสร้างความสัมพันธ์ที่ดีระหว่างผู้นำท้องถิ่นกับประชาชนในท้องถิ่นนั้นและแตกต่างกันไปตามบริบทต่างๆ

  สภาพสังคมเศรษฐกิจและวัฒนธรรมที่แตกต่างกันไป” ดังนั้นในงานวิจัยเรื่องนี้จึงศึกษาถึงรูปแบบ การสื่อสารของผู้นำท้องถิ่นไทยในภาคใต้ซึ่งจะ ศึกษารูปแบบการสื่อสารในฐานะผู้ส่งสารและผู้รับ สารนอกจากนั้นยังศึกษาปัจจัยที่เป็นแรงจูงใจใน การเลือกรูปแบบการสื่อสารของนักการเมืองท้องถิ่น ไทยอาทิสภาพท้องถิ่นฐานะทางสังคมและ เศรษฐกิจของประชาชนในท้องถิ่นนั้น สุดท้ายศึกษา ถึงอุปสรรคที่เกิดขึ้นในการสื่อสารที่ส่งผลต่อการทำงานด้านการเมืองและนักการเมืองท้องถิ่นไทย

งานวิจัยเรื่องนี้เป็นงานวิจัยคุณภาพที่ศึกษาโดยการสัมภาษณ์เจาะลึกรายบุคคลและกลุ่มโดยมุ่งเน้นที่ รูปแบบการสื่อสารของนักการเมืองท้องถิ่นในภาคใต้ กับลูกบ้านเนื่องจากคนใต้มีความสัมพันธ์ที่ใกล้ชิดกับนักการเมืองท้องถิ่นมากกว่าข้าราชการและนิยมคนพูดเก่งใช้สำนวนโวหารได้ดีและคิดว่าคนที่พูดได้ดีย่อมเป็นคนเก่งมีความรู้และความคิดเป็นระบบโดยมองว่าคนที่กล้าพูดในที่สาธารณะเป็นคนกล้าหาญคนใต้นิยมคนกล้าหาญมาก (สุธิวงศ์พงศ์ไพบูลย์,2542:67อ้างถึงในชื่นกมลทิพยกุล,2542:45)

2.วัตถุประสงค์ 

2.1 เพื่อศึกษารูปแบบของการสื่อสารของนักการเมืองท้องถิ่นไทย 

  2.2 เพื่อศึกษาปัจจัยที่เป็นแรงจูงใจในการเลือก รูปแบบการสื่อสารของนักการเมืองท้องถิ่น 

  2.3 เพื่อศึกษาอุปสรรคที่เกิดขึ้นกับการสื่อสาร ต่อการทำงานด้านการเมืองของนักการเมืองท้องถิ่น

3.ขอบเขตของงานวิจัย

ข้อจำกัดในการศึกษารูปแบบการสื่อสารของนักการเมืองท้องถิ่นได้แก่พื้นที่การศึกษาที่ศึกษา รูปแบบการสื่อสารของนักการเมืองท้องถิ่นในเขตพื้นที่ จังหวัดจันทบุรี อำเภอ นายาอาม ตำบลกะแจะ

4.นิยามศัพท์

4.1 นักการเมืองท้องถิ่น หมายถึง บุคคลที่เป็น ตัวแทนของประชาชนในท้องถิ่นในการทำงานประสานกับหน่วยงานของรัฐบาลกับประชาชนเพื่อผลประโยชน์ของประชาชนในท้องถิ่นนั้น ในงานวิจัยเรื่องนี้นักการเมืองท้องถิ่นก็คือนายกองค์การบริหารส่วนตำบลที่ได้รับการเลือกตั้งจากประชาชน

  4.2 รูปแบบการสื่อสาร หมายถึง วิธีการพูดคุยแลกเปลี่ยนข่าวสารและความคิดเห็นระหว่างนายกองค์การบริหารส่วนตำบลกับประชาชนในท้องถิ่นนั้น ซึ่งรวมถึงการสื่อสารแบบเป็นทางการ เช่นการประชุมกับกำนัน ผู้ใหญ่บ้าน การประชุมกับหน่วยงานราชการเป็นต้น และไม่เป็นทางการ เช่นการประชุมกับกำนัน ผู้ใหญ่บ้านอย่างไม่เป็นทางการ

5.ประโยชน์ที่ได้รับจากการวิจัย

5.1 พัฒนารูปแบบการสื่อสารของนักการเมือง ท้องถิ่นให้มีประสิทธิภาพและสอดคล้องกับชุมชน

  5.2 แก้ไขปัญหาต่างๆที่ส่งผลต่อการเลือก รูปแบบการสื่อสารของนักการเมืองท้องถิ่น

  5.3 กระตุ้นให้เกิดการศึกษารูปแบบการสื่อสาร ของนักการเมืองไทยในระดับชาติต่อไป

(Face-to-Face Communication) กับ นักการเมืองท้องถิ่น