วันอาทิตย์ที่ 17 มกราคม พ.ศ. 2559

บทที่2

บทที่ 2
แนวคิดที่เกี่ยวข้อง
  จากการศึกษาเกี่ยวกับเรื่องรูปแบบการสื่อสารของนักการเมืองท้องถิ่น CommunicationForms of LocalPoliticians คณะผู้ศึกษาได้ทำการค้นคว้าเอกสารจึงขอนำเสนอเพื่อให้ง่ายต่อการศึกษา ดังต่อไปนี้
1. แนวคิดเกี่ยวกับการสื่อสาร
  1.1 ประเภทของข้อมูลข่าวสาร
2. แนวคิดเกี่ยวกับการเมืองท้องถิ่น
3. แนวคิดที่เกี่ยวข้องกับภาวะผู้นำในท้องถิ่น

1.แนวคิดเกี่ยวกับการสื่อสาร
ในหัวข้อนี้ผู้ศึกษาจะได้นำเอาแนวคิดเกี่ยวกับการสื่อสารมาใช้ในการศึกษาเรื่องปัญหาอุปสรรคที่เกิดขึ้นกับการสื่อสารต่อการทำงานของนักการเมืองท้องถิ่น เนื่องจากมีความเกี่ยวข้องกับการเรื่องที่จะศึกษาค้นคว้า ดังนี้
  (ปาริชาด สถาปิตานนท์. 2551, หน้า 64) กล่าวไว้ว่า การสื่อสาร คือกระบวนการสำหรับแลกเปลี่ยนสาร รูปแบบอย่างง่ายของสาร คือ จะต้องส่งจากผู้ส่งสารหรืออุปกรณ์เข้ารหัส ไปยังผู้รับสารหรืออุปกรณ์ถอดรหัส อาจอยู่ในรูปแบบของท่าทางสัญลักษณ์ บ้างอย่างอยู่ในรูปแบบของภาษา การสื่อสารเกิดจากความต้องการที่คนจะส่งข้อมูลหากัน
  นอกจากนี้ (กาญจนา แก้วเทพ. 2552, หน้า 2) กล่าวไว้ว่า คำว่า  การสื่อสาร (communications) มีที่มาจากรากศัพท์ภาษาลาตินว่า communes หมายถึง ความเหมือนกันหรือร่วมกัน การสื่อสาร (communication) หมายถึงกระบวนการถ่ายทอดข่าวสาร ข้อมูล ความรู้ ประสบการณ์ ความรู้สึก ความคิดเห็น ความต้องการจากผู้ส่งสารโดยผ่านสื่อต่าง ๆ ที่อาจเป็นการพูด การเขียน สัญลักษณ์อื่นใด การแสดงหรือการจัดกิจกรรมต่าง ๆ ไปยังผู้รับสาร ซึ่งอาจจะใช้กระบวนการสื่อสารที่แตกต่างกันไปตามความเหมาะสม หรือความจำเป็นของตนเองและคู่สื่อสาร  โดยมีวัตถุประสงค์ให้เกิดการรับรู้ร่วมกันและมีปฏิกิริยาตอบสนองต่อกัน  บริบททางการสื่อสารที่เหมาะสมเป็นปัจจัยสำคัญที่จะช่วยให้การสื่อสารสัมฤทธิ์ผล
  จากแนวคิดเกี่ยวกับการสื่อสารข้างต้น สรุปได้ว่า กระบวนการสำหรับแลกเปลี่ยนสาร ไปยังผู้รับสาร และจะต้องส่งจากผู้ส่งสาร โดยการถ่ายทอดข่าวสาร ข้อมูล ความรู้ ประสบการณ์ ความรู้สึก ความคิดเห็น ความต้องการผ่านสื่อต่าง ๆ ที่อาจเป็นการพูด การเขียน และมีวัตถุประสงค์ให้เกิดการรับรู้ร่วมกันและมีปฏิกิริยาตอบสนองต่อกัน
  1.1 ประเภทของข้อมูลข่าวสาร
(1) ใน (พระราชบัญญัติข้อมูลข่าวสารของราชการ พ.ศ. 2540, หน้า 6) ระบุไว้ว่า "ข้อมูลข่าวสาร" หมายความว่า สิ่งที่สื่อความหมายให้รู้เรื่องราวข้อเท็จจริง ข้อมูลหรือสิ่งใดๆไม่ว่าการสื่อความหมายนั้น จะทำได้โดยสภาพของสิ่งนั้นเองหรือโดยผ่านวิธีการใดๆและไม่ว่าจะได้จัดทำไว้ในรูปของเอกสาร แฟ้ม รายงาน หนังสือ แผนผัง แผนที่ ภาพวาด ภาพถ่ายฟิล์ม การบันทึกภาพหรือเสียง การบันทึกโดยเครื่องคอมพิวเตอร์หรือวิธีอื่นใดที่ทำให้สิ่งที่บันทึกไว้ปรากฏได้
(2) ใน (พระราชบัญญัติข้อมูลข่าวสารของราชการ พ.ศ. 2540, หน้า 6) ระบุไว้ว่า "ข้อมูลข่าวสารของราชการ" หมายความว่า ข้อมูลข่าวสารที่อยู่ในความครอบครองหรือควบคุมดูแลของหน่วยงานของรัฐ ไม่ว่าจะเป็นข้อมูลข่าวสารเกี่ยวกับการดำเนินงานของรัฐหรือข้อมูลข่าวสารเกี่ยวกับเอกชน
2. แนวคิดเกี่ยวกับการเมืองท้องถิ่น
  ในหัวข้อนี้ผู้ศึกษาได้นำเอาแนวคิดเกี่ยวกับการเมืองท้องถิ่นมาใช้ในการศึกษาเรื่องปัญหาอุปสรรคที่เกิดขึ้นกับการสื่อสารต่อการทำงานของนักการเมืองท้องถิ่น เนื่องจากมีความเกี่ยวข้องกับการเรื่องที่จะศึกษาค้นคว้า ดังนี้
  เดเนียล วิท (Danial Wit, 1967: หน้า 14-21 อ้างในชูวงศ์ ฉายะบุตร, 2539: หน้า 11) นิยามว่าการปกครองท้องถิ่น หมายถึง การปกครองที่รัฐบาลกลาง ให้อำนาจหรือกระจายอำนาจไปให้หน่วยการปกครองท้องถิ่น เปิดโอกาสให้ประชาชนในท้องถิ่นได้มีอำนาจในการปกครองร่วมกันทั้งหมด หรือเป็นบางส่วนในการบริหารท้องถิ่น ตามหลักการที่ว่า ถ้าอำนาจการปกครองมาจากประชาชนในท้องถิ่นแล้ว รัฐบาลของท้องถิ่นย่อมเป็นรัฐบาลของประชาชน โดยประชาชนและเพื่อประชาชน
  นอกจากนี้ วิลเลี่ยม วี. ฮอลโลเวย์ (William V. Holloway, 1951: หน้า 398 อ้างถึงใน บูฆอรี ยีหมะ, 2526: 7) อธิบายว่า การปกครองท้องถิ่นคือ การปกครองตนเองของชุมชนแห่งหนึ่งแห่งใดที่มีองค์การเกิดขึ้น ทำหน้าที่ในเขตพื้นที่ที่กำหนด มีอำนาจในการบริการการคลัง มีอำนาจในการวินิจฉัยตัดสินใจ และมีสภาของท้องถิ่นเป็นองค์กรสำคัญขององค์การนี้
  สุกัญญา มกราวุธ (2557, หน้า 30.) ได้ให้ความหมายไว้ว่า ระบบการปกครองที่เป็นผลสืบเนื่องมาจากการกระจายอำนาจทางการปกครองของรัฐ และโดยนัยนี้จะเกิดองค์การทำหน้าที่ปกครองท้องถิ่นโดยคนในท้องถิ่นนั้นๆ
  จากแนวคิดเกี่ยวกับการเมืองท้องถิ่นข้างต้น สรุปได้ถึงความหมายของการเมืองท้องถิ่นว่า มีรูปแบบหน่วยการปกครองตามความแตกต่างของความเจริญประชากรขนาดพื้นที่และวัฒนธรรม มีอำนาจอิสระในการปฏิบัติหน้าที่ตามความเหมาะสม มีสิทธิทางกฎหมายที่จะดำเนินการปกครองด้วยตัวเองโดยแบ่งเป็น
  1.1 สิทธิที่จะตรากฎหมายหรือระเบียบข้อบังคับต่าง ๆขององค์กรปกครองท้องถิ่น 1.2 สิทธิในการกำหนดงบประมาณ เพื่อบริหารกิจการตามอำนาจหน้าที่ที่มีอยู่ มีองค์กรที่จำเป็นในการบริหารและปกครองตนเอง คือมีองค์กรฝ่ายบริหาร และองค์กรฝ่ายนิติบัญญัติ และประชาชนในท้องถิ่นมีส่วนร่วมในการปกครองท้องถิ่น
3. แนวคิดที่เกี่ยวข้องกับบทบาทหน้าที่ของนักการเมืองท้องถิ่น
  ในหัวข้อนี้ผู้ศึกษาได้นำเอาแนวคิดที่เกี่ยวข้องกับบทบาทหน้าที่ของนักการเมืองท้องถิ่นมาใช้ในการศึกษาเรื่องปัญหาอุปสรรคที่เกิดขึ้นกับการสื่อสารต่อการทำงานของนักการเมืองท้องถิ่น เนื่องจากมีความเกี่ยวข้องกับการเรื่องที่จะศึกษาค้นคว้า ดังนี้
  ลิขิต ธีรเวคิน (2543, หน้า 215.) กล่าวไว้ว่า การบริหารที่ดีคือความสามารถในการจัดการและปรับตัวยืดหยุ่นได้ตามสถานการณ์ ด้วย “ศิลปะ” คือผสมผสานคนและงานให้เข้ากันได้ดีภายใต้สถานการณ์ที่เป็นอยู่ สำคัญมาก ๆ สำหรับการบริหารองค์กรเพื่อประโยชน์สุขของประชาชนอย่างองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น ผู้บริหารทั้งหลายจำเป็นประยุกต์ใช้ความรู้และทักษะของตนก่อให้เกิดพลังทางความคิดเหนือกลุ่มบุคคลให้มุ่งมั่นสู่เป้าหมายเดียวกัน ในความหมายของภาวะผู้นำของ Jago (อ้างในทวีศักดิ์ นพเกสร:2541, หน้า 27.) ด้วยการเป็นผู้นำที่มีความมุ่งมั่นต่อเป้าหมายและเรียนรู้สิ่งต่าง ๆ อย่างไม่หยุดยั้ง โดยพัฒนาความรู้ ทักษะ และประสบการณ์อยู่เสมอ ส่วนลักษณะท่าทางที่มองเห็นได้นั้นจะบอกถึงความเชื่อ ค่านิยม จริยธรรม และอุปนิสัยที่เกิดจากสัญชาตญาณ ความรู้สึก อารมณ์ เป็นบุคลิกภาพเฉพาะของผู้นำ ผู้นำที่มีความเชื่อมั่นและเชื่อถือความเป็นผู้นำของตนจะมีแรงบันดาลใจในการทำงาน ระวังเรื่องของความเชื่อมั่นสูงเกินไป ป้องกันได้ด้วยการเปิดรับความคิดเห็นของผู้อื่น ให้ผู้ที่เกี่ยวข้องได้มีส่วนร่วมอย่างจริงใจ ร่วมคิด ร่วมทำ เริ่มจากบางเรื่อง หลาย ๆ เรื่อง จนกระทั่งเป็นวัฒนธรรมขององค์กร
  จากแนวคิดที่เกี่ยวข้องกับบทบาทหน้าที่ของนักการเมืองท้องถิ่นข้างต้น จึงสรุปได้ว่า การบริหารที่ดีคือความสามารถในการจัดการและปรับตัวยืดหยุ่นได้ตามสถานการณ์ เพื่อประโยชน์สุขของประชาชนอย่างองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น โดยพัฒนาความรู้ ทักษะ และประสบการณ์อยู่เสมอ ผู้อื่น ให้ผู้ที่เกี่ยวข้องได้มีส่วนร่วมอย่างจริงใจ ร่วมคิด ร่วมทำ เริ่มจากบางเรื่อง หลาย ๆ เรื่อง จนกระทั่งเป็นวัฒนธรรมขององค์กร







บทที่1

บทที่ 1
บทนำ
1.ความสำคัญและที่มาของปัญหา
การสื่อสารมีความสำคัญต่อมนุษย์ทุกคน โดยมนุษย์จะทำการสื่อสารตลอดเวลาเพื่อถ่ายทอด แลกเปลี่ยนความคิด ความรู้สึก ความต้องการ ตลอดจนแสวงหาข้อมูลข่าวสารประกอบการตัดสินใจ หรือเพื่อแก้ไขปัญหาต่างๆ ที่เกิดขึ้น มนุษย์เป็น “สัตว์การเมือง” และเป็นสิ่งมีชีวิตเดียวที่มีความสามารถทางภาษา อริสโตเติล กล่าวถึงความสัมพันธ์ระหว่างการสื่อสารกับการเมืองในหนังสือเรื่อง “Politics and the Art of Rhetoric” การสื่อสารถือว่าเป็นศาสตร์ต่างๆ โดยเฉพาะทางการเมืองที่จำเป็นต้องใช้การสื่อสารเป็นสื่อในการถ่ายทอดนโยบายจากรัฐไปสู่ประชาชน และนักการเมืองจำเป็นต้องเป็นนักพูดที่ดีสามารถโน้มน้าวใจผู้ฟังให้ตัดสินใจเลือกตนเอง การเมืองเป็นศาสตร์ที่เน้นเรื่องการสื่อสารโดยเฉพาะการสื่อสารเพื่อการโน้มน้าวใจดังนั้นจึงเป็นเรื่องยากที่จะแยกการเมืองกับการสื่อสารออกจากกัน เสถียรเชยประทับ(2540:6)กล่าวว่า ทุกสิ่งทุกอย่างในทางการเมือง คือ การสื่อสาร และหน้าที่ที่กระทำทั้งหมดในระบบทางการเมือง เช่น การกล่อมเกลาทางการเมือง(Political Socialization) การเลือกสรรบุคคลทางการเมือง(Political Recruitment) การรวมผลประโยชน์(Interest Aggregation) การแสดงผลประโยชน์ชัดเจน(Interest Articulation) การวางกฎการใช้กฎต้องกระทำโดยวิธีการสื่อสารผู้นำกลุ่มผลประโยชน์ผู้แทนราษฎร และผู้นำพรรคการเมืองทำหน้าที่แสดงผลประโยชน์และรวมผลประโยชน์ของตนโดยการสื่อสารความต้องการและข้อเสนอแนะด้านนโยบาย นักการเมืองท้องถิ่นมีความสำคัญต่อการพัฒนาชุมชนไม่ว่าจะเป็นทางด้านสังคมเศรษฐกิจ อาชีพ สาธารณสุข และการเมือง
  ดังที่ชูศักดิ์ ชูช่วย(2533:52)ได้กล่าวถึงบทบาทและหน้าที่ของผู้นำชุมชนว่า “ผู้นำท้องถิ่นเป็นบุคคลสำคัญกลุ่มหนึ่งที่จะเป็นผู้นำในการพัฒนาชุมชนทั้งนี้เป็นเพราะผู้นำท้องถิ่นเป็นบุคคลที่เกี่ยวข้องและใกล้ชิดกับประชาชนจึงสามารถเข้าใจสภาพชุมชนได้อย่างแท้จริง มีบทบาทหน้าที่ในการพัฒนาชุมชนอย่างต่อเนื่อง” การสื่อสารของผู้นำท้องถิ่นมีความสำคัญต่อการสร้างความสัมพันธ์ที่ดีระหว่างผู้นำท้องถิ่นกับประชาชนในท้องถิ่นนั้นและแตกต่างกันไปตามบริบทต่างๆ
  สภาพสังคมเศรษฐกิจและวัฒนธรรมที่แตกต่างกันไป” ดังนั้นในงานวิจัยเรื่องนี้จึงศึกษาถึงรูปแบบ การสื่อสารของผู้นำท้องถิ่นไทยในภาคใต้ซึ่งจะ ศึกษารูปแบบการสื่อสารในฐานะผู้ส่งสารและผู้รับ สารนอกจากนั้นยังศึกษาปัจจัยที่เป็นแรงจูงใจใน การเลือกรูปแบบการสื่อสารของนักการเมืองท้องถิ่น ไทยอาทิสภาพท้องถิ่นฐานะทางสังคมและ เศรษฐกิจของประชาชนในท้องถิ่นนั้น สุดท้ายศึกษา ถึงอุปสรรคที่เกิดขึ้นในการสื่อสารที่ส่งผลต่อการทำงานด้านการเมืองและนักการเมืองท้องถิ่นไทย
งานวิจัยเรื่องนี้เป็นงานวิจัยคุณภาพที่ศึกษาโดยการสัมภาษณ์เจาะลึกรายบุคคลและกลุ่มโดยมุ่งเน้นที่ รูปแบบการสื่อสารของนักการเมืองท้องถิ่นในภาคใต้ กับลูกบ้านเนื่องจากคนใต้มีความสัมพันธ์ที่ใกล้ชิดกับนักการเมืองท้องถิ่นมากกว่าข้าราชการและนิยมคนพูดเก่งใช้สำนวนโวหารได้ดีและคิดว่าคนที่พูดได้ดีย่อมเป็นคนเก่งมีความรู้และความคิดเป็นระบบโดยมองว่าคนที่กล้าพูดในที่สาธารณะเป็นคนกล้าหาญคนใต้นิยมคนกล้าหาญมาก (สุธิวงศ์พงศ์ไพบูลย์,2542:67อ้างถึงในชื่นกมลทิพยกุล,2542:45)
2.วัตถุประสงค์ 
2.1 เพื่อศึกษารูปแบบของการสื่อสารของนักการเมืองท้องถิ่นไทย 
  2.2 เพื่อศึกษาปัจจัยที่เป็นแรงจูงใจในการเลือก รูปแบบการสื่อสารของนักการเมืองท้องถิ่น 
  2.3 เพื่อศึกษาอุปสรรคที่เกิดขึ้นกับการสื่อสาร ต่อการทำงานด้านการเมืองของนักการเมืองท้องถิ่น
3.ขอบเขตของงานวิจัย
ข้อจำกัดในการศึกษารูปแบบการสื่อสารของนักการเมืองท้องถิ่นได้แก่พื้นที่การศึกษาที่ศึกษา รูปแบบการสื่อสารของนักการเมืองท้องถิ่นในเขตพื้นที่ จังหวัดจันทบุรี อำเภอ นายาอาม ตำบลกะแจะ
4.นิยามศัพท์
4.1 นักการเมืองท้องถิ่น หมายถึง บุคคลที่เป็น ตัวแทนของประชาชนในท้องถิ่นในการทำงานประสานกับหน่วยงานของรัฐบาลกับประชาชนเพื่อผลประโยชน์ของประชาชนในท้องถิ่นนั้น ในงานวิจัยเรื่องนี้นักการเมืองท้องถิ่นก็คือนายกองค์การบริหารส่วนตำบลที่ได้รับการเลือกตั้งจากประชาชน
  4.2 รูปแบบการสื่อสาร หมายถึง วิธีการพูดคุยแลกเปลี่ยนข่าวสารและความคิดเห็นระหว่างนายกองค์การบริหารส่วนตำบลกับประชาชนในท้องถิ่นนั้น ซึ่งรวมถึงการสื่อสารแบบเป็นทางการ เช่นการประชุมกับกำนัน ผู้ใหญ่บ้าน การประชุมกับหน่วยงานราชการเป็นต้น และไม่เป็นทางการ เช่นการประชุมกับกำนัน ผู้ใหญ่บ้านอย่างไม่เป็นทางการ
5.ประโยชน์ที่ได้รับจากการวิจัย
5.1 พัฒนารูปแบบการสื่อสารของนักการเมือง ท้องถิ่นให้มีประสิทธิภาพและสอดคล้องกับชุมชน
  5.2 แก้ไขปัญหาต่างๆที่ส่งผลต่อการเลือก รูปแบบการสื่อสารของนักการเมืองท้องถิ่น
  5.3 กระตุ้นให้เกิดการศึกษารูปแบบการสื่อสาร ของนักการเมืองไทยในระดับชาติต่อไป



(Face-to-Face Communication) กับ นักการเมืองท้องถิ่น

ชื่อเรื่อง





รูปแบบการสื่อสารของนักการเมืองท้องถิ่น
องค์การบริหารส่วนตำบล เทพนิมิต
 ตำบล เทพนิมิต อำเภอ โป่งน้ำร้อน จังหวัด จันทบุรี


จัดทำโดย

นาง สาว กุลจิรา  สิธิศร 5614972003

นาย ถิรวัชร  เมืองช้าง 5614972014

นาย ยรรยง  พันธุวัฒนาเจริญ 5614972028

นาย ขัตติยะ  พวงบุญชู 5614972050